Jaaaaaaa, daar zijn we weer.

De vorige keer eindigde in de supersnelle bullet-train naar Shanghai, waar we die avond gelukkig nog zijn aangekomen. We kwamen aan op Shanghai Hongqiao station, een station alleen voor de supersnelle treinen met 'maar' 35 sporen. Vanuit daar konden we direct op de metro stappen en waren we een klein half uurtje later in het centrum van de stad waar ons hostel lag.
Nadat we onze spullen hadden gedropt zijn we met drie man nog even de omgeving gaan ontdekken. Het was inmiddels een uur of half elf, maar uiteraard waren er nog mensen onder ons die nog wel een hapje konden gebruiken. Snelle navraag bij de receptie gaf ons de locatie van een food-street, dat klinkt goed. Helaas klonk het beter als dat het eruit zag. Er was niet heel erg veel meer te krijgen, en ook de prijzen vielen nogal tegen (lees: veeeeeeel te hoog). Maar het kan er natuurlijk ook aan liggen dat het al wat later was. We vonden nog een leuk klein tentje waar we een snel hapje hebben genomen om vervolgens terug te gaan naar het hostel en lekker in ons bedje zijn gaan liggen.
De les die we de afgelopen keren met de trein hadden geleerd was: zorg dat je op tijd je tickets hebt. Dus het eerste wat de volgende dag op het programma stond was naar het treinstation om tickets naar Hong Kong te regelen. Eenmaal daar aangekomen was er tot onze grote verbazing een 'english speaking counter'. Is dat even makkelijk, want we hadden dit keer ook geen briefje door het hostel laten maken. Wij vol goede moed naar de counter: 'Three sleeper tickets to Hong Kong please, on the 17th of May'. Het antwoord: 'NO HONGKONG'. ??, geen hongkong? 'Waarom dan nie vrouwke? (vrij vertaald)', 'Next train Hongkong is 30 May!' Ow, slik, daar gaan we weer. Is het niet de taalbariere dan zijn de tickets wel masaal uitverkocht. Nou, dan gaan we wel wat anders bedenken en gaan we eerst van Shanghai genieten.
En wat is nou een betere plek om te beginnen in Shanghai dan op de Bund, de boulevard tegenover de welbekende skyline van Shanghai. Nou, blijkbaar was er wel een betere plek want het was MISTIG, en niet zo'n beetje. Je kan het een beetje op de foto's zien, maar de top van een aantal gebouwen was gewoon niet te zien. En een van de meest bekende gebouwen (de flessenopener) was helemaal niet te zien. We werden gewaarschuwd dat het die middag ook nog eens flink kon gaan regenen, dus we zijn snel op zoek gegaan naar een indoor programma. Die vonden we in het Shanghai Museum of Technology. Hier hebben we een paar uurtjes doorgebracht met wat grappige tentoonstellingen en interactieve speelhallen (toys for the boys). Na ons bezoek hier kwamen we terecht in (weer) een chineese markt waar weer alles te krijgen was. Doug was zoals gewoonlijk weer op zoek naar wat nieuwe shirts, en Tim en ik (stef) konden nog wel een extra paar shoenen gebruiken. Tim en ik hebben dezelfde maat, 45, en dat is nou niet bepaald een makkelijke maat in China. Bij de derde tent hadden we pas geluk en was er 1 paar in de juiste maat. Helaas voor mij was het een schoen die Tim had aangewezen, dus hij mocht ze hebben. Vooruit dan, we zoeken wel even verder, er zijn nog genoeg van dit soort tentjes. Maar na nog 5 tentjes kwamen we erachter dat er geen een kraam meer was die mijn maat had......Het is zelfs zo erg dat toen ik de laatste kraam binnen liep en vroeg naar maat 45 dat het vrouwke daar zei: ' You already ask whole market (had ik haar niet verteld, wist ze zelf), why you think I have you size'. Nou, dan maar zonder schoenen richting huis.
Het avondeten hebben we bij een foodcourt gedaan. Dit is een grote ruimte met daarin meerdere eet tentjes. Je kan bij verschillende tentjes wat te eten halen en betaald met een speciale pas. Vervolgens zijn er in het midden tafels en stoelen voor iedereen. Leuk om een keer te hebben gedaan. De eerste avond hadden we reclame bord gezien van een massage salon de wel hele goedkope massage's aanbood. Wij als zuinige Hollanders hebben hier natuurlijk wel oor naar. Met zijn vieren hebben we allemaal een uur lang een heerlijke full body massage gehad waar we weer helemaal ontspannen van thuis kwamen, en dat voor slechts 4 euro. Na de massage terug naar het hostel en lekker het bedje in.

We hadden de vorige avond van iemand in het hostel de tip gekregen om te kijken of er trein kaartjes beschikbaar waren voor shenzhen. Dit ligt net aan de grens van China en is al verbonden met het metro netwerk van hong kong. Dit bleek een heel waardevolle tip te zijn en we hadden binnen vijf minuutjes treinkaartjes (sleepers) voor de 18 uur durende rit naar Hong Kong geregeld. Vervolgens hebben we de metro richting de french concession genomen. Dit is een wijk in Shanghai met heel veel Fransen invloeden (wat je wellicht al had geraden). Dit was ook wel echt te zien. Er waren opeens geen wolkenkrabbers meer, hele nauwe gezellige straatjes met heel veel groen. Nadat we hier een tijdje hadden rondgelopen kregen we uiteraard wel weer zin in een hapje. Nou zou je misschien denken dat de keuken in deze wijk ook zo beïnvloed zou zijn, maar dat was helaas niet het geval. We moesten zelfs erg ons best doen om een geschikte eet plaats te vinden. Er was weliswaar meer dan genoeg eten op straat te krijgen, maar omdat we al een flink stuk hadden gewandeld hadden we ook wel behoefte aan een stoel. Uiteindelijk een plek gevonden die heel veel kip gerechten had, dat klinkt goed! Klaartje bestelde een kip noodle soep en Stef en Tim besloten samen een kip te bestellen, en dat was toch wel bijzonder. Het was ten eerste koude kip, en ten tweede was er niks meer mee gebeurt dan dat alles in stukjes was gehakt. Dus het was een stuk in je mond doen, kouwen tot je een ons weegde, en dan de overblijfselen weer uitspugen. Ik (stef) had hier toch redelijk snel genoeg van dus ik paste. Yes! Dacht tim, meer eten voor mij. Maar, bleek achteraf, had stef er slim aan gedaan om te passen, want tim heeft er later nog de hele nacht plezier van gehad.
Na de french concession zijn we weer richting de Bund gegaan en hoopte op wat beter weer, en warempel, we hadden het ook nog. Dus we hebben een heerlijk stuk over de boulevard gelopen en een flinke fotoshoot gehouden. Vervolgens de metro nog een halte verder genomen waardoor we opeens tussen alle wolkenkrabbers stonden. En ik kan je vertellen, ook van dichtbij zijn ze heeeeel groot. Grappig detail is wel dat er bij een aantal wolkenkrabbers op alle muren bordjes zijn bevestigd met: 'NO CLIMBING', want wat blijkt, er zijn dus al wat gekke geweest die besloten om een wolkenkrabber van buiten te beklimmen (zonder uitrusting).
Vanuit de wolkenkrabbers zijn we naar de andere kant van de stad gegaan, we hadden voor die avond namelijk kaartjes gereserveerd voor een chineese acrobatenshow. En WOW, wat was dat een geweldige show. Hier de korte hoogtepunten:
Het begon met wat 'eenvoudige' acrobatische rek en strek oefeningen. Vervolgens kwam er een club jongens die op alle mogelijke manieren door draaiende hoepels doken (sommige wel op een meter of drie hoog). De volgende eye opener was een man die porseleinen potten op zijn hoofd kon balanceren, en geen kleine potten, nee, potten van een 70 centimeter hoog. Vervolgens gooit hij de potten omhoog en vangt ze met zijn hoofd op. En dan denk je, dat is knap. En dat klopt. Maar dat is het nog niet, hij ving de potten namelijk op op de rand, dus ze stonden schuin op zijn hoofd!
Ik kan eigenlijk alle acts wel gaan benoemen, want ze waren stuk voor stuk geweldig, maar dan ben ik over drie dagen nog niet klaar met dit verhaal. Ik sluit de show of met de laatste act. Er werd een grote stalen bolvormige kooi op het podium gereden waar ze met motoren in gingen rijden. Beetje vaart maken, dan halverwege de bol rondjes gaan rijden (dus eigenlijk op hun zij) en vervolgens ook nog volledige loopings maken in die kooi. Nou klinkt dit al redelijk knap, maar natuurlijk blijft het hier niet bij. Nadat de eerste in de kooi zat kwam er een tweede motor bij, en een derde, en een vierde, en uiteindelijk zaten er acht! motoren tegelijkertijd in de kooi. Ik weet niet hoe ze het deden, maar ik weet wel dat als er een iemand ook maar een heel klein foutje zou maken, dat het wel eens heel vervelend zou kunnen aflopen voor alle bestuurders.
Na dit spectaculaire einde zijn we helemaal voldaan terug gegaan naar het hostel om daar na een drankje weer lekker ons bed in te duiken.

De volgende dag zijn we met zijn tweeën naar een een klein dorpje buiten shanghai gegaan: suzhou, volgens sommige het Venetië van China.
Na een teinritje van 25 minuten (mogen ze in Nederland ook invoeren, treinen die 350 km/h gaan) kwamen we aan in het stadje. We hebben een bus richting het centrum genomen en daar heerlijk rondgestruind. Het Venetië van China vind ik wat overdreven, maar er was inderdaad erg veel water. Die middag hebben we ook voor het eerst in een echt Chinees theehuis gezeten, iets wat we nog helemaal niet hadden gedaan. Erg lekker thee en prima dumpling gehad daar. De rest van de dag hebben we eigenlijk alleen maar rond gelopen en heerlijk genoten van het mooie weer, de schitterende straatjes, en gewoon het weer even met zijn tweeën zijn. Ons avondeten hebben we bij elkaar gescharreld van verschillende straat verkopers wat bij elkaar een heerlijke maaltijd bleek te zijn. We besloten vervolgens terug te lopen naar het station om daar vervolgens nog een trein kaartje terug naar Shangai te regelen. Dit was zo gedaan en 25 minuten later waren we weer terug in onze stad. We hadden met Tim afgesproken op de Bund om de skyline ook bij nacht te ervaren. En ook dit was erg mooi. We beginnen onze foto camera ook steeds beter te kennen, dus na flink wat geknoei met sluitertijd, diafragma groote en ISO waarden hebben we een paar hele mooie foto's opgeleverd. We hebben vervolgens nog een tijdje over de boulevard gelopen en genoten van het uitzicht voordat we terug zijn gegaan naar het hostel waar we de avond samen met tim nog hebben afgesloten met, je raad het al..... Een drankje (weest maar niet bang, we zijn nog geen alcoholisten).

De volgende dag is alweer de laatste in Shanghai. In feite was het naar een ochtend want onze trein vertrok al rond twee uur. Aangezien we dus niet te lang hadden besloten we geen sightseeing meer te doen maar de ochtend nuttig te besteden. Tim en ik moesten beide erg nodig naar de kapper, en bij het hostel zat een kapper in de straat die slecht 3,50 euro kosten. Daarvoor kreeg je dan een kap beurt, en hoofdmassage en een uitgebreide wasbeurt. Enige nadeel was dat je alleen maar een lengte aan kon geven, en het model werd door de kapper besloten. Na ruim een half uur was ik klaar en heel wat kilo's lichter. Ze had er namelijk ietsje meer afgehaald dan de bedoeling was, maar ja, in heel warm Azië is dat op zich ook niet verkeerd.
Vervolgens onze weg richting het station gevonden waar we konden inchecken voor onze langste treinreis tot nu toe: 18 uur richting hong kong!
Na nog een klein hapje op het station te hebben gehad zijn we de trein ingestapt. We hadden weer een hard sleeper, wat betekent dat je met 6 man bij elkaar ligt (2 x 3 pers stapelbed). We hadden twee onderste bedden en een middelste, wat wel lekker is want dan kun je de hele dag gewoon fatsoenlijk zitten. Klaartje heeft overdag lekker veel gelezen en muziek geluisterd en Tim en ik hebben ons heel goed vermaakt met Mastermind (dankjewel sussie) en wat filmpjes kijken. Nog een nachtje slapen en dan zijn we (bijna) on hong kong, maar dat verhaaltje bewaar ik voor de volgende keer want wij gaan nu lekker een hapje eten hier in bangkok.

Tot snel!

STAARTJE