STAARTJE in China

Ni Hao!!

Kijk, nu we weer wat meer in de beschaafde wereld zijn hebben we ook weer wat meer beschikking over internet. We hebben zojuist de foto's van Beijing en Pingjao (tot nu toe) online gezet, en enkele foto's extra bij die van Terelj geplaatst. Facebook is voor ons even onbereikbaar, aangezien onze grote vrienden uit China dit blokeren. Even een antwoord op wat vragen:

Herman en Nel, we hebben het stuk tot aan Beijing via een organisatie geregeld, en reisde daar het grootste deel met hetzelfde gezelschap, vanaf Beijing niet meer.

Eva? die treinreis valt reuze mee, met voldoende leuke mensen aan boord is toch altijd een feest!

Flippel, GEFELICITEERD!! super nieuws!

En dan nu verder met Beijing. We zijn in totaal vijf dagen daar geweest, maar dat hadden gerust vijf weken mogen zijn, wat een wereldstad! Eigenlijk was het veel te kort om alles te kunnen zien, dus we zijn maar bij de hoogtepunten gebleven. In de trein hadden we nog twee jongens ontmoet die in het zelfde hostel verbleven (Tim (NL) en Grad (UK)) waarmee we samen de metro hebben gepakt richting het hostel. Op deze eerste dag in Beijing hebben we besloten om de komende tijd samen met Tim (die van hierboven) en Doug (van het vorige verhaaltje, de engelse) te gaan reizen. We hebben samen ongeveer dezelfde reis voor ogen en hoe meer zielen, hoe meer vreugd. Het plan is nu: van Beijing naar Pingjao (als we tenminste kaartjes kunnen regelen), dan een paar dagen naar Xian, vervolgens de trein naar Chongqing, vanaf waar we een riviercruise over de yanzi rivier gaan nemen naar Yingchang. Vanuit daar naar Shanghai, en daar scheiden onze wegen zich weer.

Na het dumpen van onze backpacks zijn we eerst op zoek gegaan naar wat lekkers om te eten, want we waren de instant-noodles wel weer zat. Om de hoek kwamen we een mooi tentje aan de straat tegen waar we (tot nu toe) de lekkerste zoet-zure kip van China hebben gehad, dat was HEERLIJK. Na het eten zijn we bij het ticketoffice treinkaartjes gaan proberen te regelen om naar Pingjao te komen, maar de taalbarrière was toch iets te groot. Met als gevolg: geen kaartjes. Dan maar terug naar het hostel om daar de kaartjes te regelen, maar helaas, ook daar geen succes. We hebben de kaartjes even laten rusten en zijn naar de super gegaan, wat ontbijt gehaald en zijn daarna gaan avond eten op straat.

De volgende dag was de eerste echte volle dag in Beijing. We hebben op dit moment nog twee dagen tot 1 mei, wat de dag is waarop heel China vrij krijgt. Het doel is dus om voor deze tijd de belangrijkste hotspots te hebben gezien. Op dag 1 stond de verboden stad op de planning. Na een ontbijt in een Chinese hutong (sloppenwijk) zijn we in de richting gegaan. Voor de verboden stad gingen we even zitten om onze jassen uit te doen, aangezien het om 10.30 al zo'n 25 graden was, waar we onze eerste ervaring als toeristische ervaring hadden. Ja je leest het goed, hier in China zijn wij de attractie. Toen we even zaten kwam er een vrouw naar ons toe die vroeg of ze met ons op de foto mocht. Uiteraard zeiden wij ja, met als gevolg dat de vrouw wegliep, een baby ging halen, die bij Klaartje in de handen duwde, en ze begon maar foto's te knippen. Bizar...Na deze korte fotoschoot zijn we de verboden stad ingegaan waar we ruim twee uur hebben rondgestruind. Hierna zijn we een park ingegaan wat achter de verboden stad lag waarin je een schitterend uitzicht had over de verboden stad. Vervolgens lekker de metro terug richting hostel waar we weer lekker op straat gegeten hebben samen met een aantal man uit het hostel, en na een paar biertjes lekker naar bed gegaan.

De volgende dag zijn we erg vroeg op gestaan om onze treintickets te boeken, wat gelukkig is gelukt. Enige nadeel: er waren alleen nog maar hard-seats beschikbaar. Maarja, ticket is ticket. De rest van de dag stond in het teken van de Chinese muur. Samen met Tim hadden we besloten om geen gebruik te maken van de georganiseerde tours, maar alles met openbaar vervoer te doen. We hadden een stuk muur uitgezocht die wat verder van Beijing aflag (125 km), maar wat waarschijnlijk wel wat minder druk zou zijn. Omdat het inmiddels weekend was begon de stad al aardig vol te lopen met Chinezen die vakantie aan het vieren waren, dit beloofde dus niet veel goeds voor de muur. Toen we op het busstation aankwamen, bleek dat deze vrees gegrond was. Na een half uurtje te dringen op het busstation konden we uiteindelijk een bus in waar we vervolgens 2,5 uur in het gangpad opgevouwen stonden om richting de muur te komen. Op een begeven moment waren we alle drie zo moe dat we besloten maar te gaan zitten in het gangpad. Na wat duw en trek werk hadden we een plekje gevonden op de grond, waardoor onze benen toch wat rust kregen. Na 2,5 waren we eindelijk aangekomen in Miyun vanwaar we nog zo'n 40 km met de taxi moesten om bij de muur te komen. Een minuutje of tien onderhandelen met de chauffeur leverde een mooie prijs op, en we waren eindelijk in de laatste etappe richting de muur. De dollemansrit duurde ongeveer drie kwartier, waarin we meerdere malen inhaalacties van onze chauffeur ernstig in twijfel trokken, maar eindelijk was daar: de muur. Heb bleek dat we een goede keuze hadden gemaakt, want er was bijna niemand op dit stuk van de muur. We hebben in totaal 3 uur over de muur kunnen lopen en van schitterende wachttorens, originele stukken muur, gerestaureerde stukken muur, en schitterende uitzichten hebben kunnen genieten. Verschillende fotoshoots hebben dit moment voor ons voor altijd vastgelegd. In het fotoalbum kunnen jullie een beetje meegenieten...Na onze wandeling werden we weer door onze taxichauffeur opgehaald en terug gebracht naar het busstation, waar we (gelukkig) een zit plaats hadden op de rit terug naar Beijing. De oogjes vielen snel genoeg dicht in de bus, en nadat we in Beijing nog een klein hapje hadden genomen gingen we naar bed met mogelijk een van de mooiste dagen tot nu toe!

De derde dag bestond uit een bezoek aan het schitterende paleis van de hemel, waar we heerlijk hebben rondgestruind, veel naar locals hebben gekeken en hebben genoten van het schitterende weer heer in Beijing. Daarna zijn we naar de Silk Market gegaan, waar 1700 kraampjes onder een dak zitten die alles verkopen, van schoenen tot oorbellen, van wandelstokken tot fitnesapparatuur. De eerste keer (we zijn hier vandaag twee keer geweest) hebben we hier alleen maar rond gelopen. Daarna zijn we naar het Tianamen Square (plein van de hemelse vrede) gegaan waar we weer de grote attractie waren voor vele Chinezen. We hebben een minuutje of tien op een bankje gezeten, en ik denk dat we in die tijd wel door twintig Chinzen op de foto gezet. Het wordt voor ons gewoon een sport om te ontdekken wie er stiekem een foto van ons probeert te maken, grappige Chinezen....Hierna nog terug gegaan naar de Silk Market om een paar All-stars voor Klaartje en een paar Vans voor Stef aan te schaffen. Uiteraard zijn deze 'of the best quality of Beijing, and with special price for you, which I give nooooooobody else'. De avond hebben we samen met Zuzanne (die we kennen van de trein en Mongolië) gaan uiteten en hebben tot half drie op straat gezeten om heerlijk te kletsen.

En toen was het 1 mei, GEKKENHUIS. We hadden (bewust) niks op de planning staan, en konden dus wat langer in bed blijven liggen. We hadden het summerpalace nog niet bezocht, dus we dachten daar wel heen te kunnen. Helaas dachten een paar honderduizencd Chinezen dit ook. De metro was al druk, maar in het park was het gewoon koppenlopen. Nadat we de belangrijkste tempel van het park hadden bezocht zijn we gewoon lekker gaan zitten met een biertje en een boekje, en hebben genoten van het weer en weer enkele fotoshoots hebben gehad.

's Avonds hadden we met een stel afgesproken om de echte Peking eend te gaan eten. Doug, de Engelsman, heeft een vriend (Joe) die in Beijing aan het studeren is en dus de betere plekjes kent voor het eten. We waren in totaal met 9 man, 3 nederlanders, 4 engelse, en 2 australische. We gingen er vanuit dat Joe een goed restaurant zou uitzoeken, maar het bleek dat Joe een van de betere restaurants had uitgekozen, slik, dat hadden we niet verwacht. Volledig underdressed hebben we genoten van de award-winning peking duck van Da Dong die ronduit heerlijk was. Na twee uur zaten onze buikjes helemaal vol, en keken we vol spanning uit naar de rekening. Deze kwam uiteindelijk neer op ongeveer 30 euro per persoon, wat ons dus heel erg meeviel. Kortom: topavondje gehad!

De laatste dag begon met het inpakken van de backpack en na het uitchecken zijn we lekker met zijn tweeën in de buurt van het hostel wat gaan wandelen. De middag hebben we samen met Tim en Grad nog door wat Hutongs heen gelopen en een aantal hele mooie foto's kunnen maken. Na een lekker drankje daar zijn we de backpacks gaan ophalen in het hostel en richting Beijing West Train Station gegaan. Nadat we compleet waren (Stef, Klaartje, Tim en Doug) zijn we richting de trein gegaan. Dit duurde wel even, aangezien het einde vakantie was en half China via dat station naar huis wilde (er reizen gemiddeld 150.000 man per dag vanaf dat station, op die dag waren het er meer dan 200.000). Eenmaal in de trein kwamen we er achter wat een hard seat inhoudt: met 2 of 3 man op een bank, met 2 of 3 man tegenover je. Er is niet genoeg ruimte voor twee paar benen, dus knieen moeten om en om worden neergezet. Daarnaast komt het hele pad nog vol te staan met mensen die een ‘staanplaats' hebben. Alleen zo gauw deze mensen ook maar een klein plekje zien gaan ze zitten, waardoor er meer dan eens 4 of 5 man op een bank zitten. Vervolgens gaat het licht de hele nacht niet uit, dus een echte nachtrust hebben we niet gehad. 's Ochtends vroeg na 12,5 uur aangekomen in Pingjao met een ervaring rijker, en een nacht slaap minder.

In Pingjao hebben we een schitterend klein hostel met een mooie binnenplaats (een courtyard hostel). Nadat we eerst twee uurtjes hebben geslapen hebben we voor 1,25 een fiets gehuurd voor de rest van de dag en door de binnenstad rondgefietst. De binnenstad van Pingjao is eigenlijk stil blijven staan. De gebouwen zijn nog allemaal uniek, in hun orginele staat en het hele gebied straalt rust uit. Dit is dus ook precies wat we hier twee dagen hebben gedaan: heerlijk gechilled. Een beetje rondfietsen, een beetje lezen, wat rond lopen, souvenier shoppen, lekker eten, potje poolbilljart doen, wat schrijven, enz, enz. Twee dagen heerlijk tot rust komen. Op de tweede avond gaat de reis al weer verder naar Xian. Weer een treinreis van 12 uur, gelukkig dit maal op een hard-sleeper, wat inhoudt dat je een driedubbel stapelbed hebt direct aan het gangpad. Stukken beter als de hard-seat en dus ook heerlijk geslapen.

De volgende ochtend om twintig over 6 aangekomen in het Xian waar onze transfer naar het hostel ons al stond op te wachten. Het eerste wat we in Xian gedaan hebben is de tickets naar Chongqing geregeld (weer 12 uur), aangezien we niet nog eens op een hard seat willen zitten. Dit bleek nogal een uitdaging te zijn, en na 2 uur is het toch gelukt om alles te boeken. De rest van de dag hebben we in Xian doorgebracht. Deze stad heeft echt schitterende parken waar dan ook lang hebben gezeten. Kijken hoe Chinezen Tai Chi aan het beoefenen zijn, aan het dansen, aan het schaken of gewoon aan het relaxen zijn. Daarnaast zijn we in de Moslimse wijk geweest waar het eten echt in overvloed is. Zoveel eten hebben we op deze reis nog niet gezien!! Manden vol met vers fruit, noten, snoepgoed, noodles maar ook levers, varkenspoten en kippenkoppen. We hebben onze ogen dus uitgekeken! Op een lokale markt hebben we na het nodige afdingen nog wat shirts gekocht om vervolgens ergens op straat een hapje te eten. Dit keer helaas geen plaatjes om aan te wijzen, dus gewoon willekeurig wat op de kaart aangewezen en met kip, schaap en varkensgeluiden duidelijk gemaakt wat we allemaal wilde hebben. Uiteindelijk voor 3 euro de man een heerlijke maaltijd gehad waarna we terug zijn gegaan naar het hostel. Daar begonnen aan het typen van dit verhaal, wat nu na een uurtje of twee eindelijk klaar is (tussendoor wel wat gekletst hoor....). Ik moet toch echt gaan proberen om dit wat regelmatiger te gaan doen, haha.

Morgen staat het hoogtepunt van Xian op de planning: het terracotta leger. Nu dus lekker naar het mandje en snaveltjes toe.

Tot de volgende keer,

Dikke knuffel en kus,

STAARTJE

Daar zijn we weer!

Zo, dat is al weer even geleden. Leuk om alle reacties te lezen! We maken ook ongelofelijk veel mee hier. Nog even een algemene mededeling. We waarderen het heel erg dat er mensen zijn die ons nog extra fotoruimte geven, maar we hebben inmiddels genoeg!! En dan nu, verder met het verhaal:
We hebben eindelijk weer internet en een computer (want verhalen typen op een telefoon is wat lastiger) dus we kunnen weer een verhaal er tegenaan knallen. Vorige keer zijn we geeindigd in st. Petersburg waar we de volgende dag samen met Pasha nog de highlights in de stad zelf hebben bezocht, een paar kerken bezochten inclusief eentje met een geweldig uitzicht over St. Petersburg. Vervolgens hebben we de middag zelf nog door de stad gestruind (KOUD!!) en het Hermitage bezocht. 's Avonds was onze eerste treinrit naar Moskou. We zaten met twee Russen in de trein en hebben niet zo heel super geslapen. Volgende ochtend in Moskou aangekomen waar we naar ons gastgezin (Vladimir en zijn vrouw) zijn gebracht. Nog even op de bank gelegen voordat we richting de stad gingen met de metro. En dat is al een beleving op zich, wat een geweldige stations hebben ze daar, stuk voor stuk plaatjes. In Moskou begonnen op het Rode Plein, de fotoshoot gehad met alle mooie gebouwen en daarna een lekker stuk gaan wandelen. 's Avonds lekker bij het gastgezin wat spelletjes gespeeld en gaan slapen. De tweede dag Moskou was vergelijkbaar. Na een lekker ontbijtje van Vladimir op de metro richting de stad en gewoon ervaren hoe de stad was. We kwamen bij een videoclip opname uit, van de Russische Justin Biebers, we hebben ons kostelijk vermaakt daar. 's Middags hebben we een traditioneel Russisch dorp bezocht waar we lekker konden souvenir shoppen en toen terug naar Vladimir om te tas in te pakken.

De transfer naar het hostel kwam een half uur te vroeg en zei dat we moesten opschieten omdat het verkeer een hel was. Nog heel snel in de douche en de tas volproppen en in de auto. Vervolgens waren we twee!!! uur te vroeg op het station en liet onze gids ons staan. De twee uur op het station gingen redelijk snel voorbij waarna we de trein in konden, spannend! We hadden een Chinese trein, wat een heel groot voordeel had: Russen kunnen daar geen tickets voor boeken. Er was wel een Russisch treinstel, maar dat zat helemaal achteraan. Aangezien we vroeg in het seizoen zitten, waren er weinig andere toeristen, waardoor we dus een prive coupe hadden!! Lekker met zijn tweeen (later bleek dat dit de hele treinreis niet zou veranderen). Verder was het erg rustig in ons treinstel. Snel kennis gemaakt met de rest. Twee Noren (60+), twee Mongolen, Zuzanne (Nederlandse vrouw) en onze buren Doug (UK) en Geronymo (USA). Met deze laatste drie hebben we eigenlijk de hele reis doorgebracht. Veel gekaart, veel gepraat, veel gelachen. Toen we in Moskou vertrokken was het lekker warm, en de volgende dag hebben we lekker in onze korte broek, tshirt en flipflops op het station rondgelopen. 's Nachts is onze conducteur in slaap gevallen, waardoor hij de verwarming niet kon opstoken (werd nog met kolen gedaan). Met als gevolg dat het de volgende ochtend ijs en ijs koud was in de trein, we waren Siberie ingereden. Na een uurtje of twee was het weer uit te houden en konden we weer gaan genieten van het uitzicht. Tijdens de stops keken we iedere keer verwachtingsvol of er Babouska's (omaatjes) stonden waar we eten konden kopen. Helaas hebben we maar drie stops gehad waar de echte stonden (denk dat het nog te vroeg in het seizoen was). Uiteraard hebben we die stops lekker eten bij ze gehaald, de eerste keer lekkere warme aardappels en een hamburger, de tweede keer een goed ontbijt, en de derde keer een halve kip waar Klaartje zich op mocht uitleven. De rest van de dagen hebben we op noedels en soep geleefd. Verder hebben we natuurlijk 's avond gezellige avonden gehad, de eerste avond met onze buren lekker een biertje gedronken. Een paar wagons verderop zaten wat meer Nederlanders, waaronder Martijn, wie de tweede avond met een flesje vodka onze kant op kwam. Aan het eind van de avond zaten we met drie Nederlanders, een Engelsman, een Amerikaan en vijf Fransen in 1 coupe wat erg gezellig was na vier flessen vodka!! Je snapt wel dat we de die nacht goed geslapen hebben. De derde avond hebben we het dus maar wat rustiger aan gedaan, en lekker bij de thee en cola gebleven. De laatste avond stond in het teken van grens overgangen. Eerst was de Russische grens aan de beurt. Je moet in de trein blijven zitten tot je paspoorten zijn opgehaald. Vervolgens mag je een anderhalf uur uit de trein op een station waar helemaal niks te beleven is. Dus we hebben ons vermaakt met een camera met zelfontspanner, een burst-functie en springen maar!! Na anderhalf uur ga je weer terug in de trein waarna ze iedere kier komen controleren, er vier drugshonden voorbij komen, en een douane beambte je een aantal strenge vragen stelt. Gelukkig hebben we alles overleefd en mocht de trein na vier uur verder rijden, twintig minuten........en daar was de Mongoolse grens. Ook hier bijna twee uur binnen gestaan, en het hele ritueel nog een keer doorlopen. De avond nog even met z'n allen afgesloten waarna we de volgende ochtend vroeg op moesten om uit te stappen: Ulaanbataar.

Hier reden we eerst naar het hostel waar we na het National Park zouden verblijven om lekker te ontbijten, heerlijk om weer groenten te eten! Na het ontbijt zijn we vertrokken naar het Terelj National Parc, een uurtje rijden vanuit Ulaanbataar. Hier aangekomen bleek dat we alles weer privé hadden, een privéger voor ons. De eerste dag veel gewandeld, genoten van de waanzinnige uitzichten en het heerlijke weer. We konden namelijk in een shirtje rondlopen, de volgende dagen was dat anders. De tweede dag lag er in de ochtend sneeuw! De avond zijn we onder het genot van een biertje nog bezig geweest met de foto's, gezellig met de hele groep bij elkaar De volgende dag zijn we begonnen met een bezoek aan een klooster in de bergen en vervolgens zijn we nog langs de turtlerock gereden. De middag zijn we gaan chillen in onze ger, dus dat betekende dat we alles eerst warm moesten stoken. Zoals je op de foto's kunt zien zit er geen verwarming in de ger, er staat een kachel in het midden die ervoor zorgt dat het warm wordt. Stef heeft zich hier dus op uit kunnen leven, lekker stoken. Eind van de middag hebben we samen met Martijn, Els, Bambi & onze ninja een nomadenfamilie bezocht, wat geweldig om te zien hoe deze mensen leven! We kregen meteen allerlei hapjes om te proberen, alles zelfgemaakt en erg lekker. Na een uurtje moesten we weer terug om te eten, dit was erg goed verzorgd in het National Park, alles was inclusief. Na het eten ook nog met de groep een nomadenfamilie bezocht, toch wel een verschil ten opzichte van de vorige. Eind van de avond zijn we gaan karaoken met het Mongoolse personeel, niet heel laat gemaakt aangezien we nog moesten stoken, tassen pakken en het was de volgende ochtend weer vroeg opstaan om terug te gaan naar de hoofdstad.

We waren rond een uur of elf terug in de hoofdstad, tijd om te kijken hoe ons hostel was. We zaten op de bovenste verdieping van het hotel, precies op de hoek, waardoor we erg mooie uitzichten hadden over de drukke straat. Die dag zijn we door Ulaanbataar gaan struinen, vooral rond het centrale plein. Aangezien er zo'n koude wind stond zijn we op gaan warmen in een cafeetje en hebben we daarna het Nationaal Mongools historisch museum bezocht, erg interessant! Hierna hebben we, na een kwartiertje te laat te zijn omdat we het niet konden vinden, een traditionele Mongoolse dans/zangshow bezocht. Deze was op tijd af, dus we konden voordat we gingen stappen, nog even Skypen met thuis en iets te eten zoeken. We zijn uiteindelijk bij een traditioneel Mongools Fast Food restaurant beland waar ze geen Engelse kaart hebben en het ook niet spreken, en probeer dan maar eens uit te leggen dat je vegetarisch eten wilt. Niet te doen! Tijdens het stappen bij de Strings club hebben we genoten van een erg goede live band. We hebben gelachen en veel tussen de Mongolen gedanst, heerlijk gek doen samen met Zuzane. Rond een uurtje of twee sloot de club, dus zijn we maar terug naar het hostel gegaan. Hier besloten we om de volgende dag maar uit te slapen in plaats van deel te nemen aan het ochtendprogramma en dat was zeker een goede keus. Een keertje echt goed geslapen. In de middag hebben we met de rest van de groep een instrumentenmaker en een gertentenfabriek bezocht, de rest van de middag zijn we met Zuzane op zoek gegaan naar souvenirs, deze hebben we na een hele zoektocht gelukkig ook gevonden. Met ons drietjes zijn we gaan eten bij een Mongolia BBQ, een soort van wok maar dan op een grote ronde steen. Erg veel, maar lekker gegeten. De avond hebben we afgesloten met een biertje op onze kamer, de laatste avond in Ulaanbataar.. Heel laat niet gemaakt, we moesten om 6 uur weer opstaan, tijd om richting de trein te gaan, op naar Beijing!

De treinreis hebben we veel geslapen, gelezen, genoten van het uitzicht, gekeken hoe het onderstel van onze trein werd gewisseld, een grensovergang meegemaakt, gechilled, het heerlijke treinleventje dus weer!

Vanmiddag zijn we hier in Beijijng gearriveerd, zitten in een erg gezellig hostel. In het volgende verhaaltje zul je hier meer over horen! Heel veel groetjes, een kus en een knuffel vanuit China <3

STAARTJE

Welcome in Moscow??

Vrijdag de 13e was het dan zo ver, we gingen vertrekken. Na het (uiteraard) emotionele afscheid op Dusseldorf airport gingen we door de douane heen, gelukkig zonder problemen. Op het vliegveld verlipe alles verder vrij vlot en we zaten redelijk snel in het vliegtuig. In het vliegtuig lekker wat rondgekeken en nog even onze oogjes dicht gedaan.

Eenmaal geland dachten we: Yes, we zijn er!! Roept de stewardess opeens om: 'on behalf of airberlin we would like to welcome you in Moscow'. De wildste gedachten gingen door ons hoofd: zitten we in het goede vliegtuig?? zijn we te lang in slaap gevallen?? wist de piloot de weg wel?? Maar het bleek allemaal mee te vallen, de stewardess was gewoon nog niet helemaal uitgeslapen.....

Ook in St. Petersburg waren we binnen no-time door de douane heen en gingen we in de centrale hal wachten op onze transfer. Wachten, en wachten, en wachten. Nog een keer op het briefje kijken: in de vertrek hal staat iemand klaar voor jullie transfer, deze is te herkennen aan een briefje met jullie naam of die van de reisorganisatie. Als de transfer er niet meteen is wacht dan even, het kan zijn dat hij vast staat in het verkeer. Dus wij wachten. Het bleek dat het vliegtuig ook nog twintig minuten eerder geland was als gepland, dus het zou alleen maar langer kunnen duren. Na drie kwartier toch maar eens gebeld naar de agent: Ja, hallo? Iek zal joellie zo teruk bellen. Hmmm.....wij wachten wel weer. Na 5 minuten belt onze agent terug: Soerrie, mijn verontskuldigingen, wij adden kleine foutje kemaakt. Joellie moeten over tien minoeten buiten staan en ien blauwe boes noemer 120 stappen. Zij maken een foutje, en wij mogen in de lijnbus stappen??? Beetje apart. Maar na 7 minuten bleek dat het om een blauw mercedes busje met kenteken 120 te gaan. Viel dat ff mee.

De rit naar het hotel duurde ongeveer 30 minuten, maar had makkelijk een uur kunnen duren als de chauffeur niet zo 'effectief' gebruik zo maken van de weg. Met andere woorden, pin gas ->vol op de rem -> drie banen naar links -> een naar rechts -> pin gas enz enz. Het was ff wennen...
We werden voor de deur van het hotel afgezet, en dat zag er allemaal prima uit. Mooi kamertje voor ons tweeen, op de zesde verdieping (gelukkig is er een lift). We waren rond half vijf op de kamer en besloten uiteraard nog even de stad in te gaan. We zitten maar vijf minuten lopen van het centrale plein van St. Petersburg voor de Hermitage. Toen we hier in de buurt kwamen hoorden we heel erg veel geschreew, bleek dat er een grote militaire parade was op dit plein. Een soldaat of 2000 strak in de houding schreeuwen en figuurtjes lopen, best indrukwekkend.

Na de parade zijn we terug naar het hotel gelopen om ons fleecevest aan te doen (het was tot nu toe namelijk heerlijk warm). En met ons fleecevest aan zijn we een restaurantje gaan zoeken. We hadden een heel gezellige gevonden maar die was vol, dus meteen gereserveerd voor de volgende avond. Een stukje verder vonden we een leuk sushi restaurant. Niemand sprak er een woord engels, dus gebaseerd op de plaatjes wat eten uitgezocht. Prima sushi, alleen wat aan de dure kant. Dus niks meer bijbesteld.Na dat we de rekening hadden betaald (die we wel lieten aanpassen want ze waren ons aan het betoepen) zijn we lekker gaan slapen.

De volgende dag werden we om negen uur opgehaald bij ons hotel door Pasha en Daniel om ons een ochtend rond te touren (ze staan op een van de foto's). Ze brachten ons naar het Catharine Palace net buiten St. Petersburg. Helaas hebben ze hier in Rusland een erg koude maart en april gehad waardoor de tuinen rondom het paleis nog niet in bloei waren. Het schijnt in de zomer een schitterend park te zijn, maar daar was nu weinig van te zien. Alle fontijnen en standbeelden waren nog verpakt in plastic of houten kratten, dus buiten was weinig te zien (behalve sneeuw en ijs). Binnen hebben we wel rond gelopen en het bleek dat koningin catharine erg van goud hield: ALLES zat onder het goud. Naar een anderhalf uurtje te hebben rondgelopen in het kasteel zijn we met zijn vieren terug gegaan naar de stad. Hier een hapje gegeten waarna we terug werden gebracht naar ons hotel. De middag hebben we vast de backpacks ingepakt en wat boodschappen gedaan, omdat we morgen avond richting Moskou vertrekken. Vanavond nog lekker uit eten en dan gaan slapen. Morgen gaan we samen met Pasha nog wat highlights in de stad bekijken waarna we 's avonds op de trein naar Moskou stappen. We weten nog niet of we in Moskou (waar we in een gastgezin zitten) internet hebben, en al helemaal niet of we in de trein of Mongolie die mogelijkheid hebben. Vandaar nu al het eerste verhaaltje.

Ik zie dat het een beetje een lang verhaal is geworden, maar ja, dat krijg je nou eenmaal met zo'n reis. Jullie zien wel waar het volgende bericht vandaan gaat komen...

Groetjes,

STAARTJE

Hoije wor

JAAAAAAAAAA,

De tassen zijn gepakt: check, check dubbel check! Klaartje was er toch niet helemaal zeker van, dus die heeft net (23.00 uur) d'r tas nog even leeg gehaald en opnieuw ingeruimd. Maar we hebben er nu vertrouwen in dat het wel goed gaat komen. De wijze tip van Gijs: zolang we de creditcard/pinpas, paspoort en lonely planet maar hebben komt het helemaal goed.

Afgelopen vrijdag hebben we nog een super geweldig afscheidsfeest gehad, alleen maar geweldige reacties gehad. Iedereen ook heel erg bedankt voor alle lieve, leuke, groote, kleine maar vooral veel kaarten! Echt leuk om te zien hoeveel mensen er zo meeleven met dit hele avontuur.

Wij laten het nu even bij dit korte verhaaltje, het volgende komt vanuit het buitenland!!!

Tot over 4 maanden!

STAARTJE

nog 2 weken!!

Nog even een kleine update,

Nu begint het toch wel heel dicht bij te komen. Over twee weken staan we nu al op het vliegveld, als het goed is de rugzak al ingechecked, afscheid te nemen van de familie. Het begint nu toch wel spannend te worden. Vandaag hebben we allebei onze laatste werkdag op het Catharina en bij Technicolor. Lekker vlaai uitdelen en brunches houden, wat is het leven toch vervelend.

Aanstaande maandag gaat Stef toch echt zijn studie afronden, met de verdediging van zijn scriptie in Enschede, en dan hebben we allebei twee weken vrij om ons nog helemaal op de reis te richten. Hoewel ik me afvraag hoeveel daarvan gaat komen, gezien het aantal lunches dat al gepland staat met iedereen......

Nou, wij gaan nog even genieten van onze laatste twee weken in Nederland. Bedankt nog voor alle lieve reacties op het vorige verhaal. Hopelijk blijven jullie ons volgen, want er zullen nog veel verhalen volgen....

Groetjes,

STAARTJE

BOEKEN!!!!

Jaaaaaa, het is zo ver!!!

Gisteren heeft Stef te horen gekregen dat hij 2 april mag afstuderen, dus dat betekent: BOEKEN!!!!

Over precies een maandje komen we aan in St. Petersburg om onze reis te beginnen. Na 2 nachtjes St. Petersburg vertrekken we met de nachttrein naar Moskou waar we ook nog 2 daagjes verblijven bij een russisch gezin. Hierna stappen we op de trans-mongolie express om 4 dagen later aan te komen inUlaan Bataar, de hoofdstad van Mongolie. Hier blijven we de eerste twee nachten in een traditionele Ger tent in het Terelj national park. De laatste twee nachten in Mongolie zitten we in een hotel in de hoofdstad. Nog anderhalve dag in de trein en dan zijn we in Beijing. We zullen in totaal een maandje in China blijven en de globale reisroute Beijing-Xi'an-Sjanghai-Guanghzao-Hongkong zullen aanhouden. Na China vliegen we naar Bangkok om op Koh Tao om ons duikbevret te halen. De rest van de reis is nog niet duidelijk. Op de planning staan Laos, Cambodja en Vietnam, maar hoe en wat, dat zien we daar wel.

Voor nu: tickets zijn geboekt, inentingen zijn gehaald, visa zijn aangevraagd en de voorbereidingen zijn weer wat harder van start gegaan.

Wil je als eerste op de hoogte blijven van onze avonturen laat dan hier rechts je emailadres achter.

Groetjes,

STAARTJE (STef en klAARTJE)