En toen kwam toch echt het allerlaatste verhaaltje vanuit het buitenland online. Op het moment zitten we in de bus terug naar Bangkok, waar we overmorgen vroeg vanuit naar huis vliegen. De afgelopen 3,5 maand zijn niks anders dan helemaal geweldig geweest, waar we met veel plezier de rest van ons leven op kunnen terug kijken. Maar om ook onze blog nog even goed af te sluiten doen we ook de laatste dagen nog even vertellen.

Vanuit Phnom Penn zijn we met de bus richting Siem Reap gegaan. Siem Reap is de grootste toeristische trekpleister van Cambodja, vanwege de Tempels van Angkor Wat. Doordat het zo goed bezoekt wordt is er uiteraard een flinke backpackers-scene ontstaan in Siem Reap waar wij erg veel gebruik van hebben gemaakt. We kwamen eind van de middag aan waarna we naar ons beoogde hostel toe zijn gelopen. Bij de vraag of er ruimte was, werd er volmondig JA gezegd, dus wij wilde wel even weten wat de mogelijkheden waren. Mogelijkheid nummer 1: een Khmer Dorm voor $1!!!. Dit wilde we wel even zien, want dit was te goedkoop om waar te zijn. Maar aangezien deze Khmer dorm niks meer inhoud dan een matras en een klamboe onder een bamboe afdakje zijn we toch maar voor mogelijkheid twee gegaan: de 3 persoonskamer (Tessa is er nog steeds bij) voor welgeteld $1,75 pppn, ook niet vervelend.

Nadat we ons hebben geïnstalleerd op de kamer zijn we Siem Reap maar eens even wat beter gaan bekijken. We hadden al gehoord dat er een erg gezellige Pub-street was, dus dat moesten we toch even met eigen ogen gaan bekijken. En ja hoor, dat zag er goed uit. Aangezien we toch wel wat tijd in Siem Reap hadden besloten we om de tempels pas een dag later te bezoeken, zodat we de eerste avond Pub-street onveilig konden maken. Het gevolg van die super gezellige avond was wel dat we de volgende dag helemaal niks konden doen van brakheid, maar dat was het waard. Die dag hadden we er ook voor ingecalculeerd, dus waarom niet. De hele dag heeft eigenlijk bestaan uit wat ontbijten (om 12 uur), beetje hangen, beetje lezen, filmpje kijken, rondje lopen, weer eten en een tuk-tuk regelen voor de volgende dag. De tempels zijn schijnbaar bij zonsondergang en zonsopgang erg mooi dus daar wilde we wel wat van meepikken. Gedurende deze tijd van het jaar sluit het park helaas voordat de zon ondergaat, dus waren we aangewezen op zonsopgang, wat dus betekende dat de wekker om 4 uur 's ochtends ging. om 4.30 kwam de tuk-tuk ons ophalen, waarna we rond 5.00 uur bij de belangrijkste tempel, Angkor Wat. Helaas voor ons was het erg bewolkt waardoor er van de zonsopgang niet te veel te zien was, maar het gaf ons wel een ander voordeel, we waren namelijk voor de grootste drukte bij de overige tempels. De route die we gedaan hebben in het park is zo'n 25 kilometer, en doordat we de standaard route achterstevoren deden hadden we de eerste tempel voor ons zelf, en de tweede tempel praktisch voor ons zelf. Die tweede tempel is door de jaren heen helemaal vergroeid in het bos, er komen enorme bomen uit te voorschijn, en sommige bomen groeien zelfs bovenop de tempel, met hun wortels die langs de muren naar de grond gaan. Bij deze tempel zijn ook een aantal scene's van de film Tomb Raider opgenomen, wel leuk om dit zelf te kunnen zien. Vanuit deze tempel zijn we, na deel 2 van het ontbijt, naar de grootste tempel van het gehele complex gegaan: Angkor Thom, de Bayon. Deze tempel is niet meer volledig intact zoals Angkor Wat, maar het was wel onze favoriet. Het is moeilijk om te verwoorden waarom, maar het was gewoon zo, haha. Na Angkor Thom zijn we terug gegaan naar Angkor Wat om deze ook van binnen te gaan bekijken, maar zoals al gezegd, onze voorkeur lag ergens anders.

Na het bezoek aan de tempels waren we rond 1 uur weer terug bij ons hostel, waar we de rest van de dag niet zo heel veel meer hebben gedaan. Wederom wat gelezen, wat gekletst en 's avonds nog geprobeerd naar pub-street te gaan, maar na 2 biertjes ging het licht toch echt uit.

De volgende dag was de laatste in Siem Reap, maar omdat het zo ongelofelijk benauwd was konden we niet veel meer doen dan bij een coffeeshop binnen in de airco te gaan zitten. Hier serveerde ze de meest lekker fruit shakes, die ook nog eens onmogelijk groot waren, helemaal niet vervelend. In plaats van makkelijk te doen met het avondeten besloten we het deze keer wat anders aan te pakken, dus zijn we een kook cursus gaan doen. Deze was vergelijkbaar met die in Chiang Mai. Eerst een bezoekje aan de markt, en vervolgens de keuken in. Onder het toeziend oog van de Cambodjaanse Chef hebben we een voorgerecht, hoofdgerecht en toetje mogen bereiden. En we moeten zeggen, ook de Cambodjaanse keuken past wel in ons staartje, eh, ik bedoel straatje. Na de kookcursus zijn we nog 1 biertje gaan drinken op pub-street voordat we de nachtbus in moesten naar Sihanoukville.

De reden om naar Sihanoukville te gaan was omdat het blijkbaar het strand paradijs van Cambodja is, nu geloofde we dat meteen…..als het weer had mee gewerkt. Maar helaas, het schijnt dat dat regenseizoen toch geen fabeltje is, dus we hebben in de drie dagen dat we daar hebben gezeten welgeteld 3 uur op het strand (in de zon) gelegen. De overige uren hebben we ons vermaakt met een boekje op relaxte stoelen op het strand (ook in de schaduw is het daar gewoon lekker), en natuurlijk met wat biertjes op het strand. Wat dat betreft leek het net alsof we in Spanje waren. 's Avonds is er op het strand genoeg te beleven, waardoor we daar wel alle avonden hebben doorgebracht. 2 van de 3 nachten hebben we zelfs nog lekker in de zee gezwommen na middernacht, wat eigenlijk wel heel gaaf was aangezien er lichtgevend plankton in de zee zat. Dat Je kunt je er eigenlijk niet veel bij voorstellen, maar het is het beste omschrijven alsof je in Avatar zit, overal waar jij je armen beweegt licht de zee helemaal op met kleine puntjes, heel erg gaaf om een keer mee te maken. Veel meer hebben we niet in Sihanoukville gedaan, dus op dag 3 zijn we naar het laatste dorp voor de grens Cambodja-Thailand gegaan: Koh Kong. Na hier een nacht door te hebben gebracht hebben we de volgende dag een tuk-tuk naar de grens met Thailand gepakt, waar we zeer efficiënt door de douane kwamen. Vervolgens nog een uurtje in een mini-bus naar Trat. Hier ontmoeten we Tik en Bas. Tik, de Thaise die we ook al in Bangkok hadden ontmoet, en haar man Bas, die we kennen uit Venray. Tik haar moeder woont in Trat, vandaar dat we daar hadden afgesproken. Twee andere vrienden van Bas en Tik waren ook op vakantie in Thailand, dus die waren ook van de partij. De twee dagen die we in Trat waren hebben we vooral doorgebracht met lekker eten, lekker kletsen, en vooruit dan, ook nog lekker wat drinken. De twee avonden hebben we bij de moeder van Tik heerlijk de BBQ aangestoken, met de verse vis van de markt waar Tik haar moeder werkt. Ik heb werkelijk waar nog nooit ZO'N grote scampi's gezien. En lekker dat ze waren! Na twee dagen van heel veel kletsen en HEEEL VEEEL eten was het gisteren toch zo ver dat we op de bus richting Bangkok moesten waar we in de avond aankwamen. Na afscheid te hebben genomen van Koh San Road zijn we lekker naar bedje gegaan om de volgende dag (de echte allerlaatste volle dag in Azië) te beginnen bij de Chatuchat Market, de allergrootste markt van Thailand, en volgens mij van Azië. En dat klopte ook wel. We dachten op een begeven moment door te hebben hoe de markt in elkaar zat, om vervolgens toch weer hopeloos te verdwalen….Na de laatste souvenirs te hebben ingeslagen zijn we onze tassen bij het hostel gaan ophalen om richting vliegveld te gaan. Aangezien we morgen vroeg erg vroeg vliegen hebben we een mooi, lekker decadent, hotelletje bij het vliegveld geboekt. Dat is toch wel even iets anders als de hostels van de afgelopen maanden. Vanuit het vliegveld (want taxi's hier kennen niks anders) werden we door iemand (in pak) opgewacht die ons naar ons privé busje bracht die ons naar het hotel bracht. Daar aangekomen wordt je bagage naar je kamer gebracht, verwelkomt iedereen je met een Thaise groet (handen tegen elkaar voor het hoofd en ligt buigen) en krijg je een kamer waar je u tegen zegt. Hier gaan we vanavond nog even heeeeeeel lekker slapen om morgen vroeg om 06.30 richting het vliegveld te gaan waar het toch echt afgelopen is. 17 uurtjes reizen en dan zijn we echt terug! We zien jullie (hopelijk) allemaal snel!!

Hele dikke knuffel en tot snel,

STAARTJE