En daar zijn we weer terug. Ik heb in de gaten dat ik weer een heel stuk moet bijschrijven, en van uitstel komt afstel, dus laten we maar weer verder gaan.

Na de Halong Bay trip hebben we de nightbus naar Hue gepakt waar we de volgende middag vroeg aan zijn gekomen. Hue is een oude vestingsstad, en dat is eigenlijk ook het enige wat er een beetje te zien valt. We hebben de eerste dag een beetje door de stad gestruind, en 's avonds in een ander hostel met een heel stel andere backpackers een avondje gezelligheid gehad. De volgende dag hebben we fietsen gehuurd om de stad wat verder te ontdekken. We zijn naar de oude citadel geweest, en naar wat pagoda's, en dat was het dan ook. Onze laatste dag daar hebben we nog een keer een fiets gehuurd en zijn we naar een aantal tombes buiten de stad gefietst. Erg mooie (oude) gebouwen. Die avond uiteraard nog wat biertjes gedronken om de volgende ochtend de bus naar Hoi An te pakken.

Daar kwamen we rond 2 uur aan, en wat is dat een leuke stad. Het was de eerste stad die echt een gezellige sfeer had. Het licht dicht aan zee, en heeft een grote rivier midden door de stad stromen. Aan die waterkant staan hele kleurrijke gebouwen, in een prachtige stijl, waar we ook iedere avond gegeten hebben. Verder staat Hoi An bekend om zijn kleermakers. Je vind er enorm veel, werkelijk waar op iedere straathoek, dus je bent bijna verplicht om wel iets te laten maken. En als het op kleren aan komt is Klaartje daar helemaal niet te flauw in, dus voordat ik het doorhad zat mevrouw al met een laptop van de zaak op haar schoot kleren uit te zoeken. Nou vooruit dan, ga ik ook ff naar binnen. Maar eerlijk is eerlijk, zo gauw ik binnen was was ik ook verkocht. 'Doe mij ook maar zo'n laptop' zei ik tegen een van die vrouwkes. En een half uurtje later had ik een pak uitgezocht. Tegelijkertijd had Klaartje een blazer en een broek gevonden die ze graag wilde laten maken. Dus dan komt het meetlint te voorschijn en wordt alles, maar dan ook echt alles, opgemeten. Dan denk je dat je er bent, maar dat valt dus vies tegen. Daarna mag je namelijk stoffen gaan uitzoeken, en dat is nog niet zo makkelijk. Na een minuutje of tien ik wel door welke stof ik wilde en dacht dus klaar te zijn. Nee hoor, je moet ook nog stof voor de binnenkant kiezen (logisch, maar daar denk ik echt niet bij na). Weer tien minuten verder was ik dan echt klaar en konden we hetzelfde ritueel voor Klaartje nog een keer doorlopen. Uiteindelijk de hele middag bij de kleermaker gezeten om onze bestelling te plaatsen. Gedurende de rest van onze dagen in Hoi An gaan we uiteindelijk nog 4 fittings hebben waar alles nog even nagemeten en aangepast waar nodig, en de finishing touch erover heen gaat.

De middag was dus al voorbij voordat we de kleermaker uit kwamen, dus zijn we maar lekker een hapje gaan eten aan het water om vervolgens een heerlijk avondje te gaan stappen. Er waren weer veel mensen die we al ergens op de reis hadden ontmoet, dus dat moest even gevierd worden met een ouderwetse kroegentocht.

De volgende dag hebben we een fietsje gehuurd en zijn we lekker de hele dag op het strand gaan liggen (eindelijk). 's avonds terug voor de eerste fitting en lekker eten aan het water. Dag 3 was misschien wel de allermooiste dag in Hoi An. We hadden samen met twee andere scooters gehuurd waar we die dag meer rond zijn gaan toeren. Door kleine straatjes, achterwijkjes, rijstvelden, en zelfs off-road over zandpaden hebben we heel Hoi An en omgeving gezien. En wat is het een mooie omgeving! Onze lunch hebben we lekker op het strand gehad, net als ons avondeten. Dat was trouwens ook een grappig gezicht. Net voordat de zon ondergaat komen er karren vol plastic stoeltjes aan, samen met wat BBQ's en er worden gewoon 5 restaurants op het strand opgebouwd. En aangezien het daar zo lekker rook hebben we maar besloten om daar lekker een hapje te eten voordat we terug reden naar Hoi An.

Onze laatste dag zijn we begonnen met een fitting, vervolgens de scooter naar het strand gepakt, paar uurtjes in de zon gelegen, terug gereden voor onze laatste fitting, en die middag nog lekker met z'n tweetjes rond gereden. Die avond stond onze volgende busrit alweer op de planning: de nachtbus naar Nha Trang, beach capital van Vietnam.

Na een best wel goede nacht in een bus (voor het eerst) komen we op tijd (ook voor het eerst) aan in Nha Trang. We hadden al een hotelletje geboekt, dus daar hoefde we niet naar op zoek te gaan. Nadat we de spullen gedropt hadden bij het hotel zijn we wat gaan rondlopen in de stad. We waren van plan om een keer te gaan duiken hier, omdat dit een van de mooiste plekken van Vietnam is, dus zijn we ook maar meteen wat duikscholen gaan bezoeken om wat prijzen op te vragen. We hadden ook een duikschool aanbevolen gekregen van iemand, en onderweg daaraantoe bedachten we ons dat we net zo goed meteen konden gaan duiken. We waren toch al wakker, en die trips beginnen altijd vroeg, dus why not? Zo gezegd zo gedaan en 15 minuten later zaten we in de bus opweeg naar de haven. Uurtje de boot op richting de duik site en huppakee, het water in. Twee schitterende duiken gehad bij een van de eilandjes rondom Nha Trang. Er was wat minder koraal en zeeleven als op Ko Tao, maar we hebben wel veel nieuwe dingen gezien, dus dat maakte de duiken weer erg gaaf. Leuk om toch nog een keer onder water te zijn. Rond een uur of twee waren we terug van het duiken en kwamen we weer wat bekende tegen waarmee we even op het strand hebben gelegen. Helaas begon het te regenen dus snel terug naar het hostel waar we nog meer bekende van eerdere trip zijn tegengekomen. Dus dat moest uiteraard weer even gevierd worden met een mooi avondje uit. Maar niet te laat, want de volgende dag hadden we met zijn allen de Booze-Cruise op de planning staan.

We zijn rond een uur of negen richting haven gegaan waar we met een man of 40 op een veel te kleine boot werden gedropt, maar dat maakte helemaal niks uit want van die 40 waren en 10 van ons. Redelijk snel kwamen de eerste biertjes op tafel waardoor we de eerste stop, een aquarium, maar hebben overgeslagen. Na het aquarium zijn we richting het eiland gegaan waar we dag daarvoor hadden gedoken, en dit keer konden we er gaan snorkelen. Redelijk wat koraal lag daar maar op 3 meter diep, dus perfect voor te snorkelen. Vanuit het eiland weer terug op de boot waar we een heerlijke lunch kregen voorgeschoteld. Na de lunch zijn we in een baai voor anker gegaan waar we een live optreden van een heuse boyband kregen. De boyband bestond uit de matrozen van de boot, ze hadden een gitaar en een drumstel (gemaakt van oude oiie tonnen). Na een aantal eigen nummers gingen ze de verschillende nationaliteiten van boot langs, en van ieder land moesten een paar mensen naar voren komen. En ze kenden ook nog nummers van ieder land! Klaartje en de meiden van groep mochten naar voren komen om samen met de band Potje met Vet te zingen, hilarisch. As we terug zijn kunnen jullie het allemaal op film terug zien…. Na het grandioze optreden van de boy band konden we van de boot afspringen, een band meenemen, en lekker rond de boot gaan dobberen. Vanaf het dak werd een floating bar het water in gegooid, waar een van de matrozen op zat om iedereen gratis drankjes te geven, helemaal niet verkeerd! Na het dobberen zijn we nog naar 1 eilandje gegaan waar we nog een uurtje op het strand hebben gelegen voordat we terug gingen naar de haven. Terug bij het hotel afscheid genomen van een aantal mensen, dit was toch echt de laatste keer waar we allemaal bij elkaar waren. Die avond zijn we samen met Tessa (leuke meid uit Utrecht die ongeveer dezelfde route reist als ons) nog gaan stappen. Rond een uur of 3, na 18 uur bier drinken toch maar eens naar bedje gegaan, lekker kunnen dromen over een prima dagje!

De volgende dag is alweer de laatste dag in Nha Trang, en we hebben nog niet genoeg zon gehad, dus daar gingen we naar op zoek. Aan het strand lag een waterpark, ofja, een plek met wat zoetwater zwembaden waar we naartoe wilde gaan. 2 Euro betaald om binnen te komen, blijkt er helemaal niemand te zijn (op 10 vietnameese kinderen na), de helft van de baden dicht, en alleen maar tegelvloer, en niks fatsoenlijks om op te liggen. Daar hadden we dus even geen zin in. Na een korte duik in een van de (open) baden snel onze spullen gepakt en de rest van de dag lekker op het strand doorgebracht, dat ligt toch een stuk lekkerder dan tegels. Na een heerlijke BBQ pork te hebben gegeten op straat voor het avondeten hebben we ook 's avonds nog lekker op strand gezeten.

De ochtend daarop stond de bus richting Dalat op de planning waar we rond de middag aan zijn gekomen. En Dalat is ook in een woord samen te vatten: KOUD. Jullie verklaren ons waarschijnlijk voor gek, maar wij liepen met 20 graden Celsius in een lange broek en een dikke trui. We zijn ook helemaal niks meer gewend. Na aankomst zijn we uiteraard eerst het stadje gaan verkennen. Er is een leuke centrale markt waar we een heerlijke noodle soep voor lunch hebben gehad, en een groot meer waar je omheen zou kunnen lopen. Na de lunch zijn wij terug gegaan naar het hotel om Tessa op te halen. Die had behoefte aan een goede nachtrust, dus die had een busje later gepakt (lui ding). Na wat te chillen op de hotelkamer, die trouwens ongelofelijk groot was, zijn we op zoek gegaan naar onze busmaatschappij waar we de bustickets naar Ho Chi Minh City (HCMC) moesten bevestigen. Wij vol goede moed aangelopen naar de juiste straat. We vonden het begin van de straat en moesten op nummer 38 zijn, dus dat zou wel mee moeten vallen. Niet dus. Na ongeveer 1 km nummer 4 te hebben gehad (4a, 4b, 4c, 4, 4g, 4a, enz, ongelofelijk veel logica hebben die Vietnamezen) waren we eindelijk bij nummer 6. Gelukkig was het maar 300 m nummer 6, en daarna ging het gewoon normaal. Nouja, normaal, 34, 36, 40, 42, 44. Geen nummer 38!!! Stukje verder gelopen en toen toch het kantoor gevonden. Maar logica, hou maar op. Vanaf het kantoor terug naar het hotel gelopen waar we een filmpje hebben gekeken en daarna terug naar de central market. En die is 's avonds GAAF!! Het was zondag avond, daardoor was het ongelofelijk druk op straat, en er was ongelofelijk veel lekker eten te krijgen op straat. Zoiets hadden we nog niet gezien! En ondanks dat Dalat hoog in de bergen ligt is er ook heel veel vis en schaaldieren te krijgen. En dat is ook wat we die avond met zijn drieën hebben gedaan: schelpen eten. En lekker dat het was! Na 4 borden naar binnen te hebben gewerkt hebben we nog wat over de markt gelopen en wat kleine hapjes bij wat vrouwtjes gekocht om vervolgens lekker naar bedje te gaan. De tweede dag Dalat hebben we een scooter gehuurd om de omgeving te gaan verkennen. Hoewel de omgeving erg mooi is konden we er niet heel erg veel van genieten, want na een uurtje of twee begon het te regenen en is het eigenlijk niet meer opgehouden (helaas). We hebben hier en daar nog wel een half uurtje geen regen gehad, waarin we wel wat hebben gereden, maar het grootste deel van de tijd was het gewoon nat. Dus, scooters inleveren en maar weer terug naar het hostel. Beetje typen, beetje lezen, beetje relaxen en dan maar weer naar de night market voor nog een avondje uitgebreid eten. Deze avond iets anders aangepakt, het doel was om zoveel verschillende tentjes te bezoeken. Dus klein hapje hier, stokje vlees daar, schelpje hier, soepje daar, dat was in een woord genieten. Na nog een biertje om het af te sluiten zijn we voldaan op bed gaan liggen, want de volgende morgen was het weer vroeg opstaan voor de bus naar HCMC. Tessa ging nog een andere stop maken, dus daar namen we weer afscheid van voordat we de bus op stapte.

Richting het einde van de middag kwamen we aan in HCMC waar we snel naar ons hotelletje zijn gegaan want ook daar regende het. Aangekomen bij het hotel kregen we het fijne nieuws te horen dat we op de 8e!! verdieping zaten, en nee, er was geen lift. Met andere woorden, we hebben lekker wat kunnen sporten toen we in HCMC waren. Na het avondeten kwamen we weer wat bekende tegen (de wereld is erg klein aan deze kant) waar we nog even mee gekletst hebben om vervolgens lekker naar bed te gaan, want we waren kapot moe.

De tweede dag in Saigon (oude naam van HCMC) zijn we begonnen met een trip naar de Cu Chi tunnels. Dit zijn de tunnels waar de Vietcong tijdens de oorlog gebruik van maakte om te schuilen voor de bombardementen, en nachtelijke aanvallen te doen op de Amerikanen en het Vietnamese leger. Hoewel de tunnels al twee keer zo groot zijn gemaakt als ze origineel waren, was het nog moeilijk om er door te komen. Ook is het best benauwend, je zit een meter of 3-4 onder de grond. Je kan alleen maar vooruit, want voor omdraaien heb je geen ruimte, en je kan alleen gebukt lopen. Aangezien je met een hele groep door die tunnels loopt, en iedereen af en toe foto's wil maken sta je ook regelmatig stil, en dat is niet echt prettig. Uiteindelijk loop je niet zo veel onder de grond hoor, maar een metertje of 20. De rest van de tijd krijg je wat meer te weten over het leven dat ze daar aan het leiden waren, en wat voor technieken ze gebruikte om aanvallen af te slaan. Bijvoorbeeld boobytraps. En dat waren geen prettige boobytraps, sterker nog dat waren heel smerige boobytraps. Na de tunnels zijn we terug gegaan naar HCMC waar we naar het War Remnants Museum zijn geweest. Hier wordt de oorlog vanuit de Vietnamese kant beschreven. En dat was toch wel even schrikken. In het museum werden veel foto's gebruikt om te laten zien wat de Amerikanen allemaal uithaalde, en dat was niet prettig. Ik zal jullie de details besparen, maar we hebben daar bijvoorbeeld geleerd dat Amerika twee keer is veroordeeld voor Genocide door internationale rechtbanken. Iets wat je niet in de Westerse media te horen krijgt, maar wat de foto's die wij hebben gezien toch wel bevestigen. Al met al was het een dag die ons wel zal bij blijven, en we zijn blij dat we dit verhaal nu ook van deze kant hebben gezien.

's Avonds zijn we op straat gaan eten met een stel duitsers die we die dag waren tegen gekomen, en die we nog kende van andere plaatsen in Vietnam. De tweede volle dag in HCMC hebben we zelf door de stad heen gelopen. De grote bezienswaardigheden gezien, hoewel dat er niet zo veel zijn, en lekker souvenir geshopt in de centrale markt. 's Avonds weer gezellig op straat gaan eten waar Tessa ons opeens voorbij loopt, dus daar nog een hele gezellige avond mee gehad. We hebben in HCMC een toer geboekt die ons in drie dagen door de Mekong delta naar Cambodja brengt, waar we de volgende ochtend mee begonnen.

Na een bustrip van twee uur kwamen we aan bij de haven waar we de boot op zijn gegaan. We zijn langs een flaoting market gevaren, hebben een lokale cocos-snoepfabriek bezocht en een bijen-houderij. Aan het eind van de middag werden we naar ons gastgezin gebracht waar we die avond zouden doorbrengen. We werden door de bus langs de grote weg afgezet waar ons volgende transport klaar stond voor het laatste stuk: de scooter. Nu is het zitten op de scooter niet zo'n probleem, maar het wordt wel een uitdaging met een grote backpack op je rug. Helemaal als de wegen waarover je gaat niet zo heel breed zijn, ofja wegen, zeg maar gerust paadjes, en ook nog twee richtings verkeer. Maarja, ook dat hebben we overleefd en we kwamen heelhuids aan bij onze homestay. En dit was echt een geweldige ervaring. Van het hele gezin sprak 1 iemand Engels, en die was er de helft van de tijd niet, dus het was een leuke uitdaging. Ons gastgezin woonde daar met hun hele familie, dus opa, oma, ooms, tantes, neefjes en nichtjes kwamen allemaal op bezoek. Na een overheerlijke maaltijd bereid door de zus van ons gastgezin (veel te veel, en veel te lekker) zijn we buiten wat gaan drinken en twee kleine kinderen helemaal gek gaan maken. Op het begin waren ze super verlegen, en rende ze al gillend terug naar mama als we ze alleen maar aankeken. Maar aan het eind van de avond was het een en al 'high-five' en 'je-kan-me-toch-niet-pakken'. Rond een uur of 10 ging het licht uit en gingen we naar onze kamer waar ons 'super' bed stond: een stenen vloer met een dun matje erop. Na nog wat extra dekens en matjes te hebben geregeld om het iets zachter te maken zijn we lekker gaan slapen, om de volgende morgen om 6 uur !! weer op te staan. Dag twee begon vroeg, en na een lekker ontbijtje gingen we weer terug op de boot naar de grootste floating market van Vietnam. Hier hebben we een tijdje rondgevaren waarna we aan wal gingen bij een klein dorpje waar we zelf een tijdje konden rondlopen. Super leuk om te zien hoe de locals reageren op Westerlingen (trouwens, voor Vietnamezen zijn wij gewoon allemaal Amerikaan). Alle kinderen zwaaien en roepen: Hello, Hello. Sommige kennen zelfs nog wat zinnetjes als 'How are you?', maar zo gauw je ze antwoord geeft en vraagt hoe het met hun gaat rennen ze snel weg, grappig! Na het uurtje rondlopen zijn we weer terug op de boot gegaan om wat meer van de mekong en zijn omgeving te kunnen genieten. Na de lunch zijn we in een mini-bus gestapt die ons, met een tussenstop bij een tempel, naar ons hotel voor die nacht heeft gebracht. Helaas was er in dit stadje niet zo veel te beleven, zeg maar gerust niks, waardoor we ook die avond maar op tijd naar bed zijn gegaan. Dat was maar goed ook, want ook onze laatste dag begon weer erg vroeg (6.20). Na het ontbijt werden we naar de haven gebracht waar we op de boot stapte die ons richting de grens zou brengen. Maar daarvoor zijn we nog bij een lokale vis familie op bezoek geweest en bij een minority village aan wal. Vervolgens weer terug op de boot die ons in 2,5 uur naar de grens bracht waar we, inclusief wat 'bureaucratische' kosten, ons visa voor Cambodja konden regelen. Vervolgens nog twee uurtjes de bus in om in de hoofdstad van Cambodja aan te komen: Phnom Penn.

Hier kwamen we eind van de middag aan, en na een welverdiende douche zijn we wat gaan rondlopen, heb onze eerste Cambodjaanse maaltijd gehad en hebben lekker een avond op bed gelegen en een filmpje gekeken. Onze eerste volle dag in Phnom Penn zijn we, na lekker uit hebben geslapen, wat gaan sightsee-en in de stad, een aantal tempels bezocht en geëindigd bij de central market, die groter was dan de meeste die we tot nu toe hebben gezien. Vervolgens zijn we naar het Royal Palace gegaan, maar daar mochten we niet meer naar binnen. Terug bij hotel was Tessa net aangekomen (we hadden al contact gehad om nog wat daagjes samen te besteden), en hebben we gebruik gemaakt van het Happy Hour om vervolgens naar een 'ballentent' op straat te gaan. Je kon zelf je bord samenstellen van allerlei stokjes, voornamelijk vol met ballen, maar ook met vis, aardappel of iets onbekends. We hebben ons met zijn drieën helemaal rond gegeten, en dat voor wel 6 dollar. 's Avonds bij de Laughing Fatman gaan zitten (lokaal kroegje) waar we Derick hebben ontmoet. Derick is een Maleisische jongen die in Phnom Penn is gaan werken als kapper. We hebben een uurtje of 4 met hem op het terras gezeten en een erg gezellige avond gehad. Na het ontbijt van de volgende morgen (bij de Laughing Fatman) hebben we een Tuc Tuc gepakt naar het genocide museum. Ook dit dagje is er weer een die ons goed zal bij blijven. Het genocide museum is een voormalige school die tijdens het regime van Pol Pot is gebruikt om 'verraders' te ondervragen (lees martelen) om informatie te krijgen over hun daden. Een erg indrukwekkende plek, wederom met veel foto's en overblijfselen van de verschrikkelijke daden die daar zijn uitgevoerd. Om al het 'vervelende' op een dag te houden zijn we na het museum richting de killing fields gegaan. De killing fields (er zijn er meer dan 300 in Cambodja) zijn niks anders als massagraven waar het merendeel van de ruim 3 miljoen Cambodjanen liggen die tijdens het regime van Pol Pot het leven hebben gelaten. Je kreeg een audioguide mee die je wat meer vertelde over de verschillende plekken die je zag, wat het geheel nog een stuk indrukwekkender maakte. Ik zal ook hier niet veel verder op in gaan, wie wil kan die verhalen thuis wel horen. Na de killing fields zijn we terug gegaan naar de stad waar we nog een keer de central market op zijn gegaan, omdat er gewoon zoveel te zien was. In de buurt van markt lag ook nog een groot winkelcentrum, en aangezien we toch al bezig waren met shoppen konden we daar ook nog wel even naartoe. Eenmaal aangekomen in de shopping mall zien we dat er ook een bioscoop in zit, waar ze ice age 4 3D draaide in het Engels. En zeg nou zelf, wat is er nou leuker dan in Cambodja naar de bios te gaan? Dat is toch iets wat je meegemaakt moet hebben of niet? Nou, dat dachten wij dus ook, en zo gezegd zo gedaan. 2 Uur later kwamen we volledig voldaan uit de zaal, wat een geweldige film een aanrader!. Inmiddels hadden we toch wel erg honger gekregen dus weer snel een mooi street food tentje opgezocht. Na een overheerlijke en lekker goedkope maaltijd (1,5 dollar pp) zijn we weer naar de Laughing Fatman gegaan waar we inmiddels stamgasten beginnen te worden. Deze avond ontmoeten we ook de echte laughing fatman, want een van de obers had haar zoontje bij. En wat was dat een heerlijk klein dik ventje. We zullen er eens een foto van online zetten. Na weer een gezellige avond terug naar het hotel gegaan om de volgende ochtend (na het ontbijt bij de laughing fatman) op de bus te stappen richting Siem Reap waar we op het moment zijn. Morgen nog even een dagje niks doen en dan: de tempels van Ankhor Wat, we hebben er zin in!!!

Maar dat lezen jullie de volgende keer, in wat waarschijnlijk ons laatste verhaaltje gaat worden. Toch wel een raar idee dat we over twee weken al weer thuis zijn. Aan de ene kant natuurlijk erg fijn om weer terug bij vrienden en familie te zijn, maar aan de andere kant balen we er ook wel een beetje van, want dat reizen is stiekem toch wel heel leuk. Maar, voordat het zover is hebben we nog wat tijd hier, en daar gaan we met volle teugen van genieten. We spreken en zien jullie snel!

Knuffel

STAARTJE